Pagina's

woensdag 2 april 2025

Recensie boek Hoax Van Prooijen (2024)

 

Jan-Willem van Prooijen zit in zijn boek Hoax

zelf vast in zijn 9/11 konijnenhol

 

In zijn boek “Hoax, waarom mensen in complottheorieën geloven” stelt Jan-Willem van Prooijen dat complotdenken niet voortkomt uit kritisch denken en dat geloof in ongefundeerde complottheorieën gebaseerd is op goedgelovigheid. Ik ga aantonen dat van Prooijen zelf geen kritische analyse heeft gemaakt van de 9/11 debunkers van complottheorieën en daarom zelf verstrikt zit in zijn eigen 9/11 konijnenhol.

Van Prooijen stelt dat het National Institute of Standards and Technology (NIST) en onafhankelijke onderzoekers van het blad Popular Mechanics hebben aangetoond dat de bewijsvoering achter de 9/11 complottheorieën misleidend zijn. Op pagina 69 geeft van Prooijen aan dat dit uitgebreid beschreven is in het boek Debunking 9/11 Myths: Why Conspiracy Theories Can’t Stand Up to the Facts van Dunbar en Reagan uit 2011.[1] Ik neem dus aan dat van Prooijen dit boek goed gelezen heeft en de bewijsvoering van de debunkers aan een grondige kritische analyse heeft onderworpen. Hieronder zal ik aangeven waarom van Prooijen dat dus zeker niet gedaan heeft en goedgelovig de debunkers heeft gevolgd naar hun eigen gecreëerde 9/11 konijnenhol.

In de driedelige documentaire September 11- The New Pearl Harbor uit 2013 van Massimo Mazzucco worden de beweringen van debunkers zoals Dunbar en Reagan wel onder een kritische loep gelegd en vervolgens iedere keer met harde feiten en wetenschappelijk bewijs weerlegd.[2] Blijkbaar heeft Van Prooijen deze documentaire nooit bekeken want anders had hij nooit zo goedgelovig Dunbar en Reagan gevolgd in hun 9/11 konijnenhol.

Volgens de debunkers waren de explosies in de Twin Towers die op de beelden van de media zichtbaar waren hoofdzakelijk puin dat naar buiten werd geblazen door de snel veranderende luchtdruk toen de gebouwen instortten. Men kon echter zien op videobeelden dat puin naar buiten vloog op wel 20, 30 tot 40 verdiepingen lager dan het punt van instorting terwijl de verdiepingen daaronder nog intact waren. Volgens de debunkers kan dit verklaard worden door lucht die door de liftschachten en de trappenhuizen is geblazen op zoek naar het vinden van de weg met de minste weerstand. Maar liften en trappen hebben op bijna elke verdieping deuren. Als er zo'n sterke druk van bovenaf was geweest, zou het met gelijke kracht op alle verdiepingen eronder puin naar buiten hebben geduwd en dus niet alleen op slechts enkele verdiepingen. Dit zijn met hoge snelheid uitgeworpen stukken beton en ander vast puin, wat alleen verklaard kan worden door een krachtige explosie die in de buurt heeft plaatsgevonden. Grote, tonnen zware balken werden honderden meters zijwaarts geslingerd. Maar volgens de debunkers was het materiaal dat zijdelings werd uitgeworpen alleen de aluminiumfolie die de structuur bedekte en niet de stalen balken zelf. Dat is onjuist, aangezien het uitgestoten materiaal de geprefabriceerde stalen blokken zijn die gebruikt werden om de twee torens te bouwen. De screenshot hieronder uit de documentaire September 11- The New Pearl Harbor laat zo’n stalen blok zien waar zich een persoon aan vastgeklampt heeft.

Bron: September 11- The New Pearl Harbor deel 3

Volgens het eindrapport van NIST uit 2005 stortten de Twin Towers in door de impacts van de vliegtuigen en de branden die erna volgden. Toen de vliegtuigen de gebouwen raakten en zich naar binnen boorden, werd een groot deel van de dragende kolommen aan de buitenkant en enkele cruciale kernkolommen doorgesneden. Dit bracht extra lasten over op de

overgebleven kolommen. De resterende kernkolommen werden door de verhoogde temperaturen van de branden in de Twin Towers zachter en trokken krom, waardoor het grootste deel van de belasting werd overgebracht op de buitenste structurele kolommen van het gebouw. ​​De vloeren buiten de impactzone, waarvan wordt aangenomen dat ze intact zijn gebleven, begonnen door de hitte door te zakken, waardoor die kolommen naar binnen werden getrokken en de belasting op de buitenste kolommen toenam. Van Prooijen noteert dat dan het logische gevolg is dat de hogere verdiepingen instortten waarna de onderliggende verdiepingen het een voor een begaven.

Van Prooijen gaat dus kritiekloos mee met de verklaring van NIST dat de vliegtuigen de Twin Towers binnen drongen en daarbinnen meerdere kernkolommen zwaar beschadigden. Op de beelden van de botsingen van de vliegtuigen met de Twin Towers zien we inderdaad dat deze de gebouwen binnendringen en er zelfs helemaal in verdwijnen. Dit is echter onmogelijk.  Het aluminium materiaal van de romp van een commercieel vliegtuig is niet in staat om een ​​sterk stalen gebouw zoals de Twin Tower te penetreren. Normaal gesproken zouden de vleugels en andere onderdelen van het vliegtuig bij zo’n botsing afbreken en naar beneden vallen. Dit zien we niet gebeuren tijdens de botsingen tegen de Twin Towers. Een deel van de romp van United Airlines Vlucht 175 werd op 25 oktober 2001 gevonden op het dak van WTC5. Hoe is dit mogelijk terwijl het vliegtuig volledig in het gebouw verdween en dit gebouw volledig instortte? Een foto die 39 dagen na de aanvallen vanaf het dak van WTC5 werd genomen, liet dit stuk romp niet zien. Dit geeft aan dat dit stuk romp daar later neergelegd moet zijn.[3]

Er waren echter duidelijke tekenen van sneden in het gebouw die de vorm hadden van vliegtuigvleugels (zie screenshot hieronder). Hetzelfde geldt voor het gat dat blijkbaar werd veroorzaakt door de romp van het vliegtuig. Dus hoe kon het gebouw gaten krijgen die de vorm van een vliegtuig hebben als het vliegtuig de stalen kolommen niet kon doorboren?

Bron: 9/11 A Plane Story Uncensored

De Naudet-video van de North Tower laat zien hoe dit gedaan zou kunnen zijn. Enkele seconden nadat het vermeende vliegtuig het gebouw is binnengedrongen, gebeurt er iets op het oppervlak van het gebouw. ​​Er zijn lichtflitsen te zien die schade veroorzaken in de vorm van een vliegtuigvleugel nadat de veronderstelde impact heeft plaatsgevonden.[4] Speciaal geplaatste explosieven hebben dit veroorzaakt om ons te doen geloven dat een commercieel vliegtuig het gebouw op deze wijze is binnengedrongen. Als van Prooijen dit gelooft dan moet hij eens zoeken op het internet naar beelden van vogelschade aan commerciële vliegtuigen. Om hem op weg te helpen geef ik alvast een voorbeeld hieronder van de schade aan de neus van een Boeing 737 na een aanvaring met een vogel.

Bron: https://www.demorgen.be/nieuws/vogel-boort-gat-in-neus-van-boeing-737-boven-heathrow~ba24afc4/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F

Het eerste deel van de verklaring van NIST voor de instorting van de Twin Towers, namelijk de schade aangebracht door de impact van de vliegtuigen aan de dragende kolommen aan de buitenkant en enkele cruciale kernkolommen is onjuist omdat het aluminium materiaal van deze vliegtuigen deze schade niet aangebracht kan hebben. Blijft over de brand op basis van de vliegtuigbrandstof en de materialen aanwezig in de Twin Towers. Maar brand alleen heeft nog nooit in de geschiedenis geleid tot een instorting van een wolkenkrabber. En daar zijn debunkers Dunbar en Reagan het mee eens. Op pagina 46 van hun boek Debunking 9/11 Myths melden ze het volgende: “Conspiracy theorists point to other high-rise fires, such as the one in 1991 at the 38-story Meridian Plaza hotel in Philadelphia, as proof that fire alone cannot bring down a skyscraper. And, in a sense, they are right: Fire alone did not bring down the towers.”

Volgens van Prooijen zijn theorieën dat de vliegtuigen op afstand bestuurd werden en dus niet gekaapt waren of dat er raketten in het spel waren makkelijk te weerleggen. Ten eerste waren er meerdere ijzingwekkende telefoongesprekken van passagiers met hun naasten in hun laatste minuten. Verder zijn er online gemakkelijk foto’s te vinden van stukken vliegtuig op het gazon van het brandende Pentagon.

Een Japans experiment in 2003 met hetzelfde type mobiele telefoons dat in 2001 beschikbaar was, toonde echter aan dat dit onmogelijk was voor alle soorten mobiele telefoons op hoogtes hoger dan 8000 voet. Dus aangezien de vliegtuigen op 30000 voet vlogen of in ieder geval ruim boven de 8000 voet, waren deze mobiele telefoons volkomen nutteloos voor communicatie. Bovendien zouden de hoge snelheden van de vliegtuigen de overdracht van het ene ontvangststation naar het andere hebben geblokkeerd en zouden de gesprekken zijn verbroken. Toen duidelijk werd dat mobiele telefoons niet gebruikt konden worden, werd het officiële verhaal over deze kwestie steeds dubbelzinniger en vrijblijvender. Theodore Olson veranderde zijn oorspronkelijke verklaring dat zijn vrouw Barbara Olson hem twee keer aan boord van American Airlines Vlucht 77 (AA77) vanaf haar mobiele telefoon had gebeld naar gesprekken vanaf een airphone. In het eindrapport van de 9/11-commissie werd niet aangegeven welke gesprekken via airphones en welke via mobiele telefoons waren gevoerd. Officieel bleven er slechts twee mobiele telefoongesprekken (Cee Cee Lyles en Edward Felt) over van het oorspronkelijk veel hogere vermelde nummer. Maar zelfs deze twee gesprekken waren onmogelijk vanuit de vliegtuigen op het moment van bellen vanwege de hoogte en snelheid.[5] Theodore Olson bleef liegen over de telefoongesprekken met zijn vrouw want ook een airphone gesprek was in 2001 niet mogelijk tijdens AA77 omdat dit vliegtuig toen niet uitgerust was met airphones op de rugleuning.[6] Het Todd Beamer-gesprek met Let’s Roll tijdens United Airlines Vlucht 93 (UA93) staat in conflict met de werkelijke tijd van de UA93-kaping. Het gesprek had een ongewoon lage hoeveelheid achtergrondgeluid. Bovendien bleef de lijn open, zelfs toen het vliegtuig al was neergestort. Al deze feiten tonen aan dat Beamer niet in het UA93-vliegtuig zat toen hij zijn gesprek voerde en dat hij een denkbeeldige, vooraf gescripte situatie beschreef vanaf een andere locatie. Dit wordt bevestigd aan het einde van het gesprek van Cee Cee Lyles wanneer ze zegt “It’s a Frame”.[7]

Het enige wat de debunkers laten zien voor het bewijs van de Pentagon crash van vlucht AA77 is een klein stukje wrak met een serienummer van American Airlines. Maar dit wrakstukje had door iedereen op het gazon gelegd kunnen worden na de impact. In feite werden onbekende mannen in pakken gezien die zich met de wrakstukken bemoeiden direct na de impact, wat een regelrechte schending van de regels van een plaats delict was (zie screenshot hieronder).

Bron: September 11 – The New Pearl Harbor deel 2

De afwezigheid van identificeerbare grote wrakstukken  die normaal gesproken worden gevonden na de crash van een vliegtuig is een groot vraagteken. Geen staart, geen wielen, geen motoren, geen stoelen en geen bagage. Normaal gesproken zouden de kernen van de motoren de impact moeten hebben overleefd. De impact bij het Pentagon weerspiegelt niet de crash van een Boeing 757. Het moet door iets anders zijn veroorzaakt dan een Boeing 757. De videobanden van de beveiligingscamera's bij het Pentagon werden binnen enkele uren na de gebeurtenis onmiddellijk in beslag genomen door de FBI. Het betrof 85 banden. De FBI verklaarde dat slechts één videoband de impact van vlucht AA77 op het Pentagon op 11 september 2001 liet zien. De FBI weigerde de andere banden met het publiek te delen, zodat ze het zelf konden zien. In de enige vrijgegeven videoband is opzettelijke manipulatie, of fotoshoppen, uitgevoerd op cruciale frames die het ware beeld van het object dat het Pentagon raakte, zouden moeten tonen.[8]

Volgens van Prooijen heeft het NIST uitgebreid gekeken naar de mogelijkheden dat gebouw WTC7 door explosieven is ingestort, maar dat men daarvoor geen spoortje bewijs heeft gevonden. De conclusie van het NIST is dat WTC7 door de enorme brand die binnen woedde is ingestort.

WTC7 was niet geraakt door een vliegtuig. Het was slechts gedeeltelijk beschadigd door de instorting van de Noord Twin Tower en het had te kampen met branden die allesbehalve verwoestend waren. De instorting leek op de perfecte gecontroleerde sloop vanwege de symmetrische val van het gebouw en het feit dat de instorting vanaf de onderkant leek te  beginnen, zoals de meeste gecontroleerde sloopacties doen. Volgens NIST werd de instorting van het 47 verdiepingen tellende WTC7 veroorzaakt door branden. De instorting werd veroorzaakt door het falen van een specifieke kolom, nummer 79, gelegen in het noordoostelijke deel van het gebouw. ​​Door thermische uitzetting vond een progressieve instorting plaats. Het rapport van NIST over WTC7 is nooit gepubliceerd in een peer-reviewed publicatie en dit betekent dat hun analyse van de instorting niet kan worden gevalideerd vanuit een wetenschappelijk oogpunt. Hun computermodel van de instorting werd niet gedeeld en kon niet door anderen worden geverifieerd. Instorten van een stalen constructie door brand wordt in de architectuurwereld als een absolute onmogelijkheid beschouwd. Dit was nog nooit eerder gebeurd, zelfs niet in wolkenkrabbers met zeer intensieve branden op meerdere verdiepingen die vele uren duurden. Om de eerste en enige instorting in de geschiedenis van een stalen wolkenkrabber door brand te rechtvaardigen, hebben de debunkers volgehouden dat WTC7 zwakker was dan de gemiddelde stalen constructie omdat het over een bestaand elektrisch onderstation was gebouwd. Het gebouw was echter aanzienlijk versterkt en was op geen enkele manier zwakker dan de anderen. De animatie van NIST van de instorting van WTC7 lijkt totaal niet op wat er daadwerkelijk gebeurde op 9/11. In hun animatie van de instorting is er een duidelijke naar binnen gebogen beweging, maar in werkelijkheid behield het hele bovenste gedeelte van het gebouw zijn vorm tijdens het zichtbare deel van de instorting. WTC7 stortte in iets meer dan 6 seconden in. Zelfs NIST geeft toe dat een derde van de instorting met de snelheid van vrije val was. Dat kan alleen als er niets is dat deze val tegenhoudt. En dat kan worden geregeld met explosieven in de vorm van een gecontroleerde sloop.[9]

Blijkbaar had NIST toch niet zo uitgebreid onderzoek gedaan. Dit in tegenstelling tot een 4 jaar omvattend onderzoek van de Alaska Fairbanks Universiteit gedurende 2015-2019 naar de oorzaak van de instorting van WTC7. De belangrijkste conclusie van dit onderzoek was dat brand niet de oorzaak was van de instorting van WTC 7 op 11 september, in tegenstelling tot de conclusies van NIST en particuliere ingenieursbureaus die de instorting onderzochten. De secundaire conclusie van dit onderzoek was dat de instorting van WTC 7 een algemeen falen was, waarbij vrijwel alle pilaren van het gebouw gelijktijdig instortten.[10]

Van Prooijen zegt dat maar bijzonder weinig ingenieurs en architecten het online manifest dat stelt dat de officiële 9/11 lezing niet klopt ondertekend hebben. De ruim drieduizend ingenieurs en architecten zijn namelijk maar een fractie van de totale omvang van deze beide beroepsgroepen in de gehele wereld. Op pagina 66 van het boek Hoax is echter te lezen dat een enquête in New York in 2004 aangaf dat 49 procent van de inwoners de officiële 9/11 lezing in twijfel trok. Dan kom je al snel op meer dan drieduizend personen uit want op 1 april 2004 waren er in New York State meer dan 40000 erkende architecten en professionele ingenieurs.[11] Het verbaast mij dat van Prooijen als opgeleid psycholoog niet kan uitleggen waarom er huiver is voor mensen om zo’n online manifest te ondertekenen terwijl ze er eigenlijk wel voor een groot deel mee eens zijn. Ten eerste wordt je als komplotdenker door de meerderheid van de bevolking niet bepaald positief beoordeeld. Maar als je als wetenschapper publiekelijk vragen stelt bij de officiële 9/11 lezing kan dit je baan kosten. Dit gebeurde met bekende 9/11 activisten zoals Kevin Ryan die binnen zijn organisatie Underwriters Laboratories (UL) vragen stelde waarom UL geen ruchtbaarheid gaf aan de uitkomst van hun test in opdracht van NIST. Deze test in 2004 toonde namelijk dat de warmte van de branden in de Twin Towers de stalen constructies niet dusdanig konden verzwakken om de instorting te verklaren. Dit was in contradictie met de uiteindelijke conclusie die NIST trok in hun eindrapport.[12]

Van Prooijen verbaast zich erover hoe mensen achteloos het bewijs van de implicatie van Al Qaida terzijde schoven. Osama Bin Laden had immers toch op camera vol trots verteld hoe hij persoonlijk opdracht had gegeven tot de aanslagen. Echter in een interview in de Pakistaanse krant Daily Ummat op 28 september 2001 ontkende Osama Bin Laden iedere betrokkenheid bij de 9/11 aanslagen en keurde hij als vrome moslim het doden van onschuldige vrouwen, kinderen en andere mensen sterk af.[13] Van Prooijen verwijst echter naar de videoboodschap van Osama Bin Laden die de VS eind 2001 in de openbaarheid brachten. Op deze tape, die gevonden zou zijn in de Afghaanse stad Jalalabad, eiste Osama Bin Laden de verantwoordelijkheid voor de aanslagen op. Maar deze video is een gefraudeerde opname. Een Duits tv-netwerk gaf een alternatieve vertaling van deze video die totaal afweek van de originele vertaling door de Amerikaanse onderzoekers. In hun vertaling claimde Osama Bin Laden geen rol in de 9/11 aanslagen en werd er alleen maar gepraat over wat er gebeurd was op 9/11. De lipbewegingen van Osama Bin Laden klopten niet met de originele Amerikaanse vertaling. In de video droeg Osama Bin Laden een gouden ring terwijl een moslimman en zeker een salafist zoals Osama Bin Laden dit niet toegestaan is. In een video uit 2007 ziet Osama Bin Laden er niet hetzelfde uit als in eerdere video's. Hij ziet er jonger uit, heeft een donkerdere baard en een grotere neus. Dit geeft aan dat er gemanipuleerd wordt met de diverse Osama Bin Laden video’s.[14] Bij elkaar meerdere redenen om te twijfelen aan de echtheid van de video die de VS eind 2001 openbaarde.

Het is juist van Prooijen die kritiekloos de uitspraken en bewijzen van de 9/11 debunkers overneemt en niet de moeite neemt om alternatieve theorieën op waarde te schatten. In feite is van Prooijen het perfecte voorbeeld van zijn eigen definitie van een complotdenker. Want de officiële 9/11 lezing is eigenlijk de complottheorie die door de aanstichters van de aanslagen in scene is gezet na jarenlange voorbereidingen. Van Prooijen en de meerderheid van de wereldbevolking kunnen het mentaal niet aan om te geloven dat onderdelen van de eigen Amerikaanse overheid verantwoordelijk waren voor de 9/11 aanslagen in de vorm van een zogenaamde “False Flag Operation”. Dit is een natuurlijke beschermingsstrategie om bij angst en onzekerheid te kiezen voor de gangbare verklaring. Dit had van Prooijen als opgeleid psycholoog toch kunnen ontdekken bij zichzelf? Helaas is dit niet het geval en koos van Prooijen ervoor om nog maar weer eens een dik boek te schrijven om complotdenkers te analyseren in plaats van een diepgaande zelfanalyse toe te passen.



[1] Debunking 9/11 Myths: Why Conspiracy Theories Can’t Stand Up to the Facts, David Dunbar & Brad Reagan, Hearst Books New York, 2011.

[2] September 11 – The New Pearl Harbor https://youtu.be/O1GCeuSr3Mk (deel 1), https://youtu.be/K7mDXHn_byA (deel 2), https://youtu.be/DegLpgJmFL8 (deel 3)

[5] September 11 – The New Pearl Harbor https://youtu.be/O1GCeuSr3Mk (deel 1)

[6] Could Barbara Olson Have Made Those Calls? https://pilotsfor911truth.org/amrarticle.html                    

[7] September 11 – The New Pearl Harbor https://youtu.be/O1GCeuSr3Mk (deel 1)

[8] September 11 – The New Pearl Harbor https://youtu.be/K7mDXHn_byA (deel 2)

[9] September 11 – The New Pearl Harbor https://youtu.be/DegLpgJmFL8 (deel 3)

[10] A Structural Reevaluation of the Collapse of World Trade Center 7 https://ine.uaf.edu/wtc7

[12] The Corbett Report – 9/11 Whistleblowers https://seed191.bitchute.com/GwPziiQZrVT3/eOWRLoNOhRs.mp4

[13] Mythes, verzonnen verhalen met een politieke doelstelling, Dik Kok, Uitgever Frank Smits, 2021 (p. 356)

[14] ZERO: An Investigation Into 9/11 https://www.youtube.com/watch?v=6-CxA3iBHzA

Geen opmerkingen:

Een reactie posten